Alleen sta je sterk, samen sta je sterker
HOME » Nieuws

Update November 2018

Weer even naar huis

 

Weinig thuis zijn en lange dagen. De laatste maand was precies zoals een winterkamp hoort te zijn. De eerste 10 dagen hebben we in Cádiz getraind om met veel wind te kunnen varen. Zo’n kamp is altijd simpel opgebouwd. De avond voordat de training start vliegen we in of zijn de mensen er al die het transport hebben gereden (een transport moet je 2 keer per jaar rijden zodat we kosten kunnen besparen, we rijden met 3 grote bussen en trailers). Op dag 1 worden de boten in elkaar gezet en alles z.s.m. klaargemaakt om te kunnen zeilen. De eerste dag noemen wij een ‘shake down sail’. Dat betekent eigenlijk gewoon even inkomen i.v.m. de omstandigheden en de plek leren kennen. Zo zijn er natuurlijk grote verschillen van open zee tot een baaitje of een meer.

 

De rest van het kamp is tevoren gepland waarop we willen trainen. Zo stond Cádiz in het teken van boathandling (oftewel tacken / gijpen/ boeironding). Voor de mensen die nog steeds denken waar heeft Lars het over is het eigenlijk vrij simpel. Een tack is overstag door de wind heen, een gijp is met de wind mee van boeg veranderen. Boeirondingen zijn eigenlijk bijna de belangrijkste punten in de wedstrijd. Dit omdat hier veel boten samen komen. Voorrangsregels zoals je die ook op de weg hebt gebruiken we dan om een tactisch plan te maken. Wie het snelst hierin kan switchen of het juiste plan uitvoert om de boot zo snel mogelijk te laten varen wint meestal een hoop plekken. Helaas was er niet veel wind zoals we hadden gehoopt maar nog steeds was het een heel goed kamp. Onze coach heeft een hoop dagen mee gezeild in de boot. Dat is natuurlijk super fijn omdat hij dan echt binnen de boot kan zien wat er mis gaat. Maar helaas moeten we dit ook noodgedwongen doen omdat een bemanning zijn sleutelbeen heeft gebroken.

Na dit trainingskamp hebben we alles opgepakt en zijn we verplaatst naar Vilamoura (Portugal). Wel is iedereen even 5 dagen thuis geweest om uit te rusten voordat de training weer begon. In Vilamoura trainen een hoop buitenlanders de hele winter door en dat is precies wat we wilden. Zo is er elke maand een coach regatta met ongeveer 30 boten. Top training en fijn om te zien of je al wat progressie hebt gemaakt. In Vilamoura was de planning om veel snelheid training te doen. Niet mijn lievelingsonderdeel omdat het ontzettend precies is en werken met nummer en cijfers om alles te vergelijken en te meten. Dit is niet omdat ik er niks aan vind maar vooral omdat ik daar minder goed in ben en het me heel veel energie kost om mij hier vol in te focussen. De snelheidstraining op het water vind ik wel top omdat ik dan heel erg mijn eigen gevoel in idee kan inbrengen. Al begin ik wel meer en meer het voordeel in te zien van al dat meten en vergelijken.. ;)

‘’Alleen sta je sterk, maar samen sta je sterker’’

Lars van Stekelenborg

 

Update oktober 2018

Cádiz ik kom eraan!

 

Oktober was de laatste maand waar ik vol in Nederland trainde. Zo stonden er 2 weken training op Scheveningen gepland. Het voelt altijd fijn om lekker thuis te kunnen trainen. Dat gevoel dat je op de fiets naar je werk kan ;) Maar wat een weer hadden we om te trainen, het leek wel zomer! Zo tref je Scheveningen niet vaak aan. Vaak is de Noordenwind en zijn de mega golven een spelbreker voor goeie training.

 

Echter was ik zelf de spelbreker. Ik heb ruim een week niet kunnen trainen omdat mijn evenwichtsorgaan helemaal de weg kwijt was. Zo wist ik niet meer wat onder of boven was en draaide de wereld constant om me heen. Zelfs naar de supermarkt lopen was een probleem omdat ik mezelf moest vasthouden om niet te vallen.

 

Gelukkig was het daarna weer weg en heb ik nog goed kunnen trainen. Deze laatste training in Nederland staat altijd in het teken van het klaarmaken van het materiaal voor de winter. Dit betekent uitzoeken of er genoeg materiaal is maar ook keuzes maken in waar je mee wilt gaan varen wat betreft masten/zeilen/boten. Daarnaast moeten alle spullen worden opgeladen voor het lange transport naar Cádiz. Dit zijn 3 bussen met trailers waar in totaal 7 boten, 3 rubberboten, meer dan 12 masten, zeilen enz..

Deze spullen zullen t/m mei heel Europa door reizen;)

 

Begin van de winter is er altijd de INDABA. Dit is het samenkomen van het hele TEAMNL zeilen. Dit stond dit jaar in het teken van samenwerken, awareness, en teamwork. We werden ingedeeld in 5 groepen van zeilers en 1 coach. De eerste dag kregen we een bouwpakket van bouwjebootje. Natuurlijk was dit incompleet en moest je dat oplossen. In de avond gingen we naar Friesland waar we op een skûtsje sliepen (niet echt heel warm als het vriest) In de ochtend gingen we hier op racen maar daarna kwam de echte uitdaging. Van Friesland naar Almere fietsen, (zo snel mogelijk) maar zonder telefoon of enige navigatie. Zo’n 4,5 uur en 130 km verder waren we in Almere. De volgende dag weer vroeg opstaan om naar de Bosbaan in Amsterdam te fietsen. Hier moesten we 15 km roeien opgedeeld in stukken van 5 km waar we een puzzel of raadsel moesten oplossen. Na die 15 km had je 30 min op te eten en je om te kleden want je moest fietsen naar Scheveningen. Al deze testen en activiteiten waren wedstrijden en gaf je team druk om te presteren. Super mooi om te zien hoe andere sporters handelen of dingen aanpakken. Na deze 4 dagen was er een winnaar en hadden we met mijn team gewonnen!

 

Nu nog even 2 dagen rusten en gymmen en dan vlieg ik vrijdag 9 november naar Cádiz om weer te beginnen met trainen!

 

‘’alleen sta je sterk, maar samen sta je sterker’’

 

Lars van stekelenborg

Nieuwsbrief september 2018

Trainen, trainen en nog is trainen

 

De laatste maand stond alleen maar in het teken van uren maken, hard werken en duidelijk krijgen wat er moet gebeuren. Om direct aan de slag te gaan met de punten waar we aan wilde werken komend jaar. Was het heel belangrijk om eerlijk en open terug te kijken op het laatste jaar. Zo werden er meerdere individuele evaluaties gehouden  maar ook maar het hele team. Dit omdat het belangrijk is dat iedereen weer duidelijk heeft wat we willen halen maar vooral hoe we dit gaan halen.

Zo zal iedereen verschillende individuele leerpunten hebben maar om elkaar zo goed mogelijk te kunnen helpen en sneller beter te maken bundelen we deze leerpunten.

Dit gaat van snelheid tot starten en van betere materiaal kennis tot sneller en sterker worden in de gym.

 

Al deze punten kunnen natuurlijk niet in een keer behandeld worden dus hebben we heel 2019 nu al vooruit gepland. Zo zullen we de komende 2 maanden in Nederland trainen en ons alleen maar focussen op starten en de bootsnelheid na deze start. Super belangrijk want een goed begin is de helft ;)

 

De eerste 3 weken hebben we getraind in Medemblik aan het IJsselmeer. Hier kunnen we super efficiënt trainen omdat je hier makkelijk in en uit het water kan en je windrange heel groot is. Hier bedoel ik mee dat je veel langer door kan trainen als het hard waait en ook als het zacht waait. In Scheveningen zijn stroming en hoge golven vaak de boosdoener en kunnen we niet trainen.

 

Aan het eind van dit trainingsblok hadden we de laatste wedstrijd van het jaar. Namelijk de United 4 in Workum. Workum ligt aan de andere kant van het IJsselmeer maar met onze boot duurt het maar 1,5 uur om daarheen te komen. Deze wedstrijd stond in het teken van starten en bootsnelheid. Ik voer met Thijs Visser (heb ik ook het WK mee gevaren) en dit ging erg goed. Onze samenwerking verliep erg goed wat leidde tot de overwinning! Altijd leuk om wat te winnen maar het belangrijkste is heel veel leren en beter worden!

 

Nu ben ik 3 weken in Scheveningen om te trainen en ook hier zijn we alleen maar bezig met starten en bootsnelheid. Dat is wel even wat andere dan op het vlakke IJsselmeer en stroming blijft toch altijd lastig. Tevens zijn we tijdens deze 3 weken bezig met het voorbereiden voor de winter stage. In November zullen we namelijk alle spullen pakken en dan gaan de buitenlandse trainingen beginnen. Dus dat betekent al het materiaal tellen, goed plannen en zorgen dat we niks vergeten.

 

Dus nog even 3 weken vol gas en daarna een weekje vrij om bij te komen en dan naar het buitenland! We gaan er voor en geven niet op!!

 

‘’alleen sta je sterk, maar samen sta je sterker’’

 

Lars van Stekelenborg

 

 

Nieuwsbrief augustus 2018

WK en JK

 

Zo even bijkomen.  Ik ben nu 6 dagen op vakantie om weer op te laden voor het komende seizoen. September is altijd de periode waar ik terug kijk op het seizoen en nieuwe plannen en doelen stel voor komend seizoen.  Zoals iedereen wel weet zijn de doelen van 2018 niet helemaal gehaald. Ik baal hier wel van maar ik moet wel eerlijk bekennen dat ik heel veel heb geleerd dit jaar. Het was een moeilijk jaar waar ik al snel uit de running lag door mijn hernia. Vanaf januari ben ik eigenlijk alleen maar bezig geweest met een zo goed mogelijke revalidatie met als doel het WK varen in Århus. Nou dat is gelukt!!!


Het WK in Århus is anders dan ieder ander WK, namelijk 1 keer in de 4 jaar word er een ISAF WK gehouden. Zo’n WK is veel groter dan alle andere WK’s en is het begin punt van de olympische spelen 2 jaar later. Bij dit WK kunnen de eerste landen zich al kwalificeren. Dit is een lastig systeem waarbij van elk continent een aantal plekken aanwezig moeten zijn zodat alles goed verdeeld is maar mocht een continent nou echt slecht zijn of niet aanwezig dan krijgt een ander continent meer plekken. Zo zijn er in de 49er klasse 19 plekken voor de mannen en 21 plekken voor de vrouwen (ja helaas is de gender equility ook hier toegeslagen..).

Voor het WK wist ik niet zo goed wat ik moest verwachten en had ik geen resultaat als doel. Na de eerste dag kreeg ik wat vertrouwen omdat het nog niet helemaal ging zoals ik wilde maar de resultaten waren best gemiddeld. Met volle moed en vertrouwen ging ik dag 2 in en daar werd ik flink met mijn neus op de feiten gedrukt. Dit omdat ik veel te weinig uren had gemaakt en ik niet op kon tegen de tegenstanders die veel sneller waren dan ik. Dit was een bittere pil maar helaas wel de realiteit. De rest van het WK ging het helaas hetzelfde, ondanks het vechten was het resultaat er niet. Mijn coach was echter wel tevreden omdat ik de dingen goed deed die mijn taak waren. Op zo’n moment is dat moeilijk te begrijpen omdat ik alleen maar dacht dit moet beter ik moet hier meer uren in steken..  Zo eindigde ik het WK halverwege het veld en was het Nederland niet gelukt om alvast te kwalificeren voor de olympische spelen.  Volgende kans is het WK in Auckland, New Zeeland!!!

 

Na het WK was ik 9 dagen thuis om even bij te komen en me weer voor te bereiden op het Jeugd WK die ik ging varen in Marseille. Ik heb pas laat besloten om dit te gaan varen omdat dit mijn laatste jaar jeugd is, maar vooral omdat niemand uit ons eigen team bij mij zou kunnen bemannen die nog onder de 23 jaar oud is. Even improviseren, maar ik wilde graag meer wedstrijden varen dus ging ik met Manus Offerman varen. Hij is een jongere zeiler die in het opleidingstraject zit om te kijken of hij bij het olympische team wil/kan komen.

 

 5 dagen voor het Jeugd WK kwamen we aan in Marseille. Dit was een veel kleiner evenement maar wel gaaf om te racen tegen je leeftijd genoten. Helaas troffen we het niet met de wind omdat de Mistral wind ( wind uit de bergen die heel hard is) veel te hard was en we daarom 2 dagen niet konden trainen. Dit was weer even een reminder dat we het altijd maar moeten doen met de elementen die we krijgen (gelukkig was het wel 30-35 graden ;) )

Tijdens het jeugd WK hebben we veel moeten wachten omdat er te weinig wind was of te veel. Zo werd het een evenement waar we niet heel veel wedstrijden hebben kunnen varen. Aan het begin een lastig evenement omdat Manus en ik moeite hadden met het vinden van een klik, waardoor we het beste uit elkaar zouden kunnen halen. Gedurende het evenement ging dat beter en hebben we uiteindelijk het Jeugd WK kunnen afsluiten met een 9e plek van de 80.

 

Dit was ook direct de afsluiting van het seizoen van 2018. Het Nederlands kampioenschap staat nog wel op het programma, maar hier gaat het in het team vooral om plezier met nieuwe samenstellingen en rollen dan normaal.

 

Daarna zal er hard na worden gedacht waar we het dit jaar op hebben verloren zodat er een goed plan gemaakt kan worden. Ik heb er heel veel zin in en ga er alles aan doen om volgende jaar een top seizoen te draaien!!

‘’alleen sta je sterk, samen sta je sterker”

 

Lars van Stekelenborg

 

 

Nieuwsbrief juli 2018

‘In de start blokken….. Af!!!’

 

Ik schrijf deze nieuwsbrief helaas een paar dagen te laat maar dit komt door de drukte en voorbereiding voor het WK die komende zaterdag 4 augustus beginnen.

 

Afgelopen maand heb ik bijna alleen maar in Denemarken (Aarhus) door gebracht. Dit om de plek goed te leren kennen en te wennen aan het leven, eten, huis en omdat het een hele mooie plek is. bij zo’n voorbereiding horen niet hele lange zeil dagen omdat het idee is dat de echt zeil uren dan al zijn geweest. Voor mij liep dit jaar helaas wat anders en ben ik blij met elke extra minuut die ik in de boot kan zitten. Ik zie dit WK niet meer als het piek evenement van dit jaar omdat dit niet reëel is. Wel denk ik dat ik hier heel veel kan leren en ga ik nog steeds super hard mijn best doen om het beste uit mezelf te halen.

Bij zo’n trainingskamp voor een grote wedstrijd proberen we altijd zo veel mogelijk de verschillende winden te analyseren en er conclusies uit te trekken zodat we bij het WK weten wat we moeten doen bij elke wind. Al blijft het toch ‘bijna’ altijd anders dan je van te voren hebt gezien ;)

Na 10 dagen trainen was het tijd om naar huis te gaan. Zo’n 850 km naar huis rijden en de volgende dag de outdoor bootcamp geven bij Marike.life! Beter kan je een week vrij niet beginnen want ik kan namelijk helemaal niet stil zitten. In zo’n week probeer ik altijd op een rijtje te zetten van wat goed ging en waarvan ik denk nou hier zit nog echt verbetering in volgende keer. Dit doe ik meestal na een paar dagen omdat ik het gevoel heb dat je er dan veel beter over hebt kunnen nadenken.

 

Na een week was het weer tijd om de auto in te stappen en weer naar het altijd warme Aarhus te gaan. Ja, ook hier heerst een hitte golf en heb je het gevoel dat je wel 3 keer van shirt kan wisselen op 1 dag…

Tijdens deze training week was de focus vooral op alles perfect krijgen voor het WK. Zo moet de boot helemaal gecheckt worden zodat er hopelijk niks kapot gaat tijdens de wedstrijden. De nieuwe zeilen worden uit de kast gehaald en in gevaren en er word heel veel gepraat en gepraat om zo goed mogelijk voorbereid te zijn.

 

Nu is het nog 2 dagen voor het WK en ben ik er bijna helemaal klaar voor. Gister is de hele boot gemeten, gewogen, gecontroleerd, uit elkaar geweest en weer in elkaar gezet. Dit gebeurd zodat iedereen met dezelfde spullen vaart en dat alles legaal is. Daarna nog 2 keer kort zeilen om te zorgen dat we scherp zijn en alles perfect is in de boot en dan zaterdag gaat het beginnen.

Ik heb er super veel zin in en ben zo blij dat ik weer lekker kan varen. Dit heb ik te danken aan de goeie hulp van de fysio’s en de fysieke coach. Maar ook dankzij jullie en iedereen die mij steunt en support! Heel erg bedankt hiervoor en ik ga super hard mijn best doen!!

 

Het Wk is te volgen voornamelijk op de Facebook van:  World Sailing


https://www.facebook.com/worldsailingofficial/

 

en op de facebook van het evenement : https://www.facebook.com/aarhus2018/?fref=mentions

 

Hier zullen elke dag live beelden verschijnen van de races en alle foto’s en resultaten.

De resultaten kan je hier vinden: https://aarhus2018.sailing.org/results

‘’Alleen sta je sterk, samen sta je sterker’’

 

Lars van Stekelenborg

 

Nieuwsbrief juni 2018

‘Vliegend het water over’

 

Zo fijn om weer hard te kunnen trainen op het water. Ik vaar nu samen met Thijs Visser, hij is zelf al een keer naar de Olympische Spelen geweest in Rio in de Nacra klasse (catamaran boot). Dit voelt samen erg goed omdat we elkaar goed aanvullen en eerlijk naar elkaar zijn.  Ik zal met Thijs samen varen t/m halverwege juli in Århus. Daarna zal de coach (Rick Peacock) beslissen wie met wie vaart tijdens het WK. Al zou het mij verbazen als ik niet met Thijs vaar.

 

In juli ben ik begonnen met zeilen in Scheveningen met het team. Gedurende deze 1,5 week mocht ik 2/3 sessies zeilen doen per week. Maar het voelt zo goed om weer in het team mee te draaien. In totaal maak ik nu 9 sessies per week waarvan dus 2/3 sessies op het water, 2/3 sessies op de fiets en 3 sessies in het krachthonk. Ik zal veel kracht blijven doen omdat ik veel kilo’s verloren ben in deze periode van blessure.

 

De rest van juli hebben Thijs en ik alleen getraind omdat de rest van het team naar Kiel was voor een wedstrijd. Voor mij was dit nog te vroeg en ik wilde graag focussen om rustig weer te beginnen en dan wanneer ik echt weer vol gas mee mag doen met het team dat ik dan ook echt goed kan meedraaien.

Zo hebben Thijs en ik 1,5 week in Scheveningen getraind waar we 4 sessies op het water konden maken. We hebben ons vooral veel gefocust op de basics en zo vaak mogelijk manoeuvres te trainen om die er weer goed in te slijten. Dit is super belangrijk omdat dit eigenlijk de basis is waar je sowieso aan moet voldoen om goed mee te kunnen draaien.

Daarna kwam de Volvo Ocean Race aan in Scheveningen en mochten we niet meer daar het water op. Na kort overleg hebben we beslist om de boot op de Roei en zeil vereniging te leggen. Dit omdat we hier efficiënt veel trainingsuren kunnen maken waar we kunnen focussen op veel manoeuvres omdat de plas niet zo groot is ;)

 

Na al deze trainingen heb ik super veel zin om weer 100% met het team mee te trainen. Zo ga ik Dinsdag 3 Juli naar Århus om daar 2 weken te trainen.

 

Ik zal jullie op de hoogte houden via social media en natuurlijk met een nieuwe update op 1 Augustus!

 

‘’Alleen sta je sterk, samen sta je sterker’’

 

Lars van Stekelenborg

Nieuwsbrief mei 2018

‘Het is zo ver!’

 

We zijn weer een maandje verder en het gaat erg goed! Veel uren in de gym gemaakt en dat begint nu echt uit te betalen. Dankzij de goede samenwerking met de fysio en mijn fysieke coach heb ik deze grote stappen kunnen zetten.

 

Er kon weer worden gepraat over zeilen en dat ik weer echt mijn eerste uurtjes kon gaan sturen!  Dit is dan eindelijk gebeurd op 22 mei. Ik was deze week in Medemblik waar de Medemblik regatta werd gehouden. Dit is een grote internationale wedstrijd waar veel wereldtoppers heen komen. Helaas kwam deze wedstrijd nog veel te vroeg maar ik moest daar wel aanwezig zijn. Best wel gek om op zo’n wedstrijd aanwezig te zijn terwijl je helemaal niet mee doet. Dan zie je ineens hoe veel tijd het zeilen in beslag neemt van de andere kant.

 

Maar 22 mei was het dus zo ver en ik was als een kind zo blij dat ik eindelijk weer een rondje mocht doen. Het stelde natuurlijk niet zo veel voor omdat ik gewoon moet voelen hoe dit gaat met mijn rug. Maar ik vond het heerlijk om weer terug op het water te zijn en doen wat ik zo gemist had! Tijdens deze week heb ik nog een keer gevaren en ook deze sessie beviel erg goed. Mijn rug doet geen pijn en ik voel me veel behendiger dan eerst. Maar nu het vertrouwen terug krijgen en goed blijven opletten wat ik doe.

 

Na deze week ben ik weer terug in Scheveningen waar ik ook weer 2 keer per week ga varen. Daarnaast draai ik nu weer rustig mee met het team wat inhoud dat ik mijn eigen bootje weer ter beschikking heb. Maar dit betekend helaas wel veel knutsel uurtjes om die boot weer helemaal in top conditie te krijgen. Ik ben er dan voor aan het zorgen dat alle lijnen en elastieken van goeie kwaliteit zijn en dat ze goed afgesteld staan om hun werk te doen.  Hier zit per dag zo’n 4-5 uur werk in naast de zeil uren en gym uren die ik maak.

 

Komende maand zal ik nog in Scheveningen blijven om zo veel mogelijk te trainen. Dit betekend dat ik nog een wedstrijd zal missen die in Duitsland is. Ik heb hiervoor gekozen in overleg met de fysio en coach omdat we nog niet denken dat het handig is om zo snel al weer een wedstrijd te varen. Wat wel in beeld komt is het Wereldkampioenschap ik Århus (Denemarken). Deze is begin Augustus en de maand Juli word daar getraind. Zoals het er nu uit ziet ben ik dan weer sterk genoeg om volledig mee te draaien met het team en kan ik het WK varen!! Dit geeft me nog meer motivatie om komende maand nog harder te werken!

 

 Ik wil iedereen bedanken die me gesteund heeft laatste tijd en in mij is blijven geloven!

 

‘’Alleen sta je sterk, Samen sta je sterker’’

 

Lars van Stekelenborg

 

Nieuwsbrief april 2018

 

Er is licht aan het eind van de tunnel!!

 

Na meer dan 4 maanden hard te hebben getraind aan mijn revalidatie heb ik nu echt het gevoel dat het de goeie kant op gaat. Door de goeie begeleiding van mijn fysio en fysieke trainer heb ik bijna elke week een klein stapje de goede richting op gemaakt. Nu maak ik zo’n 9 trainingen per week en heb ik ook echt weer het gevoel dat ik sterker begin te worden en mijn rug meer onder controle heb. Zo doe ik 3 lange cardio trainingen van 90 tot 120 min, 3 krachttrainingen, 2 body awareness trainingen ( dit zijn vooral lichtere oefeningen om bepaalde zeil bewegingen te trainen) en 1 specifieke interval training.

 

De trainingen aan het begin waren vrij basic en zo begon ik met alleen maar oefeningen met mijn eigen lichaamsgewicht. Het doel was om elke training sterker te worden maar vooral meer vertrouwen te krijgen om bepaalde bewegingen te doen. Sinds vorige maand mag ik dan de gewichten weer uit de kast halen en werd de afspraak gemaakt om per kracht training 1kg extra te doen! Zo gezegd zo gedaan dacht ik…

Maar dit viel zwaarder dan ik had verwacht. Hoe ongelofelijk snel je lichaam achteruit gaat als je niet zo veel doet is onbeschrijfelijk. Maar na veel trainingen ben ik nu langzaam weer op een niveau waar ik boven de 50kg mag tillen J

 

Dit voelt echt als een overwinning en geeft me nog meer kracht om harder te trainen dan ooit! Zo fiets ik nu al harder op fietstesten dan ik deed voordat ik last kreeg van mijn rug! Dan krijg je toch echt het gevoel dat je weer snel de boot in mag.

 

Echter brengt mijn fysio mij dan weer met beide benen op de grond en laat me zien dat er nog veel moet gebeuren voor ik de stap kan maken.. Maar ik kan nu eindelijk zeggen dat ik binnen een maand eindelijk weer de boot in mag om mijn eerste minuutjes te gaan maken. Er is nu een plan opgesteld waar ik 2 keer per week 30 min mag gaan varen om te kijken hoe mijn rug reageert. Dit betekent dat ik nog niet zal meetrainen met de rest van mijn groep omdat ik daar nog niet klaar voor ben.  Dit betekent wel dat ik meer mijn eigen bemanning zal moeten regelen voor sommige trainingen en echt rustig aan moet doen in de boot. Simpele rechte lijnen om het gevoel weer op te pakken is het enige wat dan kan.

 

Zodoende zal ik de 2de wedstrijd van het seizoen missen die eind mei is omdat die veel te snel komt en dat nog weinig zin heeft.  Maar ik geef niet op en weet dat ik een grote inhaalslag moet maken maar ik heb daar veel vertrouwen in en ben nog nooit zo gedreven geweest om te laten zien wat ik kan!

 

‘’Alleen sta je sterk, Samen sta je sterker’’

 

Lars van Stekelenborg

 

Nieuwsbrief maart 2018

 

Voordat ik begin te vertellen hoe het met mij gaat en hoe ver we zijn, wil ik me eerst verontschuldigen dat het laatste stukje zo’n tijd geleden is. Dit komt door wat er gebeurd is waardoor mijn hoofd er even niet naar stond en ik niet zo goed wist wat ik moest schrijven.

 

Na mijn laatste stukje omstreeks kerst & oud en nieuw had ik weer veel last van mijn rug. Ik wilde dit niet graag delen omdat er wel vaker pijntjes of dingetjes zijn in je lichaam waarvan je denkt gaat wel weer over.

5 januari ben ik in het vliegtuig gestapt om met frisse moed weer een goeie trainingsstage te beginnen. Dit liep helaas even anders….

 

De eerste dagen waren vreselijk, ik had super veel pijn in mijn onderrug en kon amper bewegen in de boot. Ik bleef doortrainen tot het moment dat ik trillend in de boot zat. Ik kon namelijk niet meer op mijn benen blijven staan maar ik moest en zou doorgaan, want ik had voor mezelf duidelijke doelen gesteld en die wilde ik gaan halen. Na 3 dagen zo getraind te hebben en niet meer kunnen slapen van de pijn (zelfs met hevige pijnstillers) wist ik dat het goed fout zat.

Op dag 4 kwam de fysio (Mark Haak) en de bondscoach (Jaap Zielhuis) aan in Villamoura om te kijken hoe we er als team voor stonden. De fysio zag direct dat het mis was en ik moest langs komen voor een check. Hier schrok hij zo van dat hij tegen mij zei: ‘Ik moet overleggen met Jaap en ik wil je morgen ochtend vroeg zien’

 

De volgende ochtend wist ik niet goed wat ik moest verwachten. Maar na het inlopen van de kamer zag ik dat het niet goed was. Alle coaches hadden zich verzameld om met mij te praten. Hieruit werd al snel duidelijk dat ik zo snel mogelijk naar huis moest vliegen omdat ze mij wilden beschermen voor het feit dat ik anders over 5 jaar misschien niet meer zou kunnen lopen… Dit kwam aan als een hele harde klap. Mijn doel..., mijn droom... was dit nog wel mogelijk?!

 

Na een paar dagen bij mijn ouders te zijn geweest moest ik me weer melden bij het Verbond (gevestigd in Scheveningen). Hier waren 3 fysio’s en mijn vader aanwezig om te overleggen wat nu het plan werd en hoe het zo ver had kunnen komen. Er werd geconstateerd dat ik een hernia heb. Maar ik hoorde dat wel meer sporters hier last van hadden gehad en nu weer aan de top stonden. Dus niets is onmogelijk!

Rust was vooral het woord wat veel te veel naar voren kwam naar mijn idee. Maar dit was de manier om vooruit te gaan. Zeker het begin vond ik het moeilijkst omdat ik gewend was volle dagen te draaien moest ik nu op bed gaan liggen en had ik trainingen van 30 minuten per dag…

De meeste trainingen doe ik bij Sparta Rotterdam onder streng toeziend oog van Edwin Visser. Hij begeleidt mij samen met mijn fysieke trainer Lars Kemperman zodat ik weer zo snel mogelijk de boot in kan. Voor nu is het hard blijven werken, positief blijven en vooral niet vergeten waar ik het voor doe!

 

Vanaf nu ga ik jullie elke maand op de hoogte houden hoe het met mij gaat. Als je een vraag hebt over hoe mijn dagen eruit zien, iets zeil specifiek of iets totaal anders, stuur mij dan een berichtje en dan kan ik daar de volgende keer meer inzicht in geven!

 

Nooit je doel/droom uit het oog verliezen en altijd doorgaan!

 

‘’Alleen sta je sterk, Samen sta je sterker’’

 

Januari 2018

Nieuw jaar ..... nieuwe kansen!!

 

Kerst en Oud & Nieuw zijn alweer voorbij en ik heb even tijd gehad om goed uit te puffen en me weer op te laden voor alle trainingen en wedstrijden van 2018!

Na het Wereldkampioenschap is het een beetje stil rondom mij geweest. Het eerste WK bij de senioren vond ik zwaar. Er doen 110 boten mee uit ongeveer 40 verschillende landen. Ik had voor mezelf de lat vrij hoog gelegd, omdat ik graag wilde laten zien wat ik kan. Dit ging met ups en downs: te veel kleine foutjes, wat resulteerde in een 40e plek.

Na het WK had ik 10 dagen vrij om te rusten. Tijdens die rustpauze nam ik de tijd om na te denken waaraan ik moet werken om beter te worden, zodat volgend jaar niet dezelfde fouten gemaakt worden. Daarnaast moest ik naar mijn rug luisteren, omdat die al een tijdje zeer deed. Even iets rustiger aan in de gym en wat rust zou hierbij moeten helpen.

Toen het met mijn rug weer wat beter ging, ben ik weer in de boot gestapt. Foute boel! Ik kon niet meer lopen of bewegen en had nog nooit zo veel pijn gehad. Ik ben de volgende dag direct naar de fysio geweest en die stuurde mij door voor een MRI. 2 uur na de MRI werd ik al gebeld dat het niet goed zat: een scheur in mijn tussenwervelschijf. Daar kwam dus die pijn vandaan. Dit betekende zeker 6 weken niet zeilen en alleen maar oefenen, oefenen en nog eens oefenen...

 

Deze 6 weken vielen me behoorlijk zwaar, omdat het voor mijn gevoel veel te langzaam ging. Zo’n herstelproces waar je steeds moet oppassen dat je niet iets teveel doet, waardoor je nog langer niet kan zeilen, is een grote hel!

 

Maar de winterstages kwamen er weer aan, dus ik moest en zou ervoor zorgen dat ik er geen enkele dag van ging missen.

Het was halverwege november. De eerste winterstage in Villamoura begon en ik mocht weer zeilen! Wat een supermooie plek om te trainen! Elke dag is er goede wind en kunnen we superlange dagen maken. Mijn rug voelt goed en ik krijg steeds meer vertrouwen dat het zo blijft.

In Villamoura zijn ongeveer 40 andere buitenlanders die hier ook trainen. Ook doen we bij elke trainingsstage een coach-regatta. Dit is een oefenwedstrijd om in het ritme te blijven. Vanaf deze winter varen we langer in vaste teams, zodat we meer aan elkaar kunnen wennen en je zo kunt kijken of je een goede klik krijgt.

De klik is er zeker tijdens deze wedstrijd. We varen elke pot in de top 10 en het voelt vertrouwd! Goed begin van de wintertraining!

 

Na 12 dagen varen hebben we 4 rustdagen om bij te komen en wat van de plek te zien. Tijdens het eerste trainingskamp heb ik alle dagen kunnen zeilen. Tijdens het 2de trainingskamp ging het helaas minder met mijn rug. De pijn wordt erger en ik moet helaas uren op het water missen, omdat ik het niet vol kan houden. Na ruim een maand getraind te hebben, is het tijd om naar huis te gaan voor kerst en oud en nieuw.


Gelukkig hebben we het jaar 2017 nog goed af kunnen sluiten met de bootcamp! Ik vond het echt super leuk dat we een grote groep hadden.

 

 

Heerlijk om met 25 man lekker te sporten en zo iedereen een beetje een indruk te geven hoe een training van mij eruit ziet. Als afsluiter natuurlijk een gezellige borrel en presentatie bij het Wapen. Ik vond het geslaagd!

 

Op 5 januari ben ik weer vertrokken naar het zonnige Villamoura.

najaar 2017

Nieuws van Lars!

 

Ik schrijf dit bericht nu een dag voordat het Wereldkampioenschap echt begint en ik heb er super veel zin in!

 

Na het EK heb ik 5 dagen vrij gehad en goed de tijd gehad om even na te denken over de dingen die niet goed gingen. Omdat we nu nog steeds in de fase zitten dat we veel door wisselen worden de teams voor het EK en WK pas laat bekend gemaakt. 1 week voor het EK werd besloten dat ik met Floris van de Werken zou gaan varen, (dit is mijn oude maatje waar ik al veel mee heb gevaren) dit voelde vertrouwd en ik had er dan ook heel veel zin in. Helaas liep dit anders en een week voor het EK werd duidelijk dat Floris niet mee kon doen door een blessure. Een bittere pil was dit omdat ik zo het gevoel had dat dit nu echt het evenement ging worden waar ik kon laten zien wat ik allemaal in huis had. Gelukkig was er nog een reserve bemanning waar ik mee kon varen alleen die was er al even uit geweest door een blessure. Het EK was daarom niet meer een prestatie evenement geworden maar een evenement om mijn eigen punten te verbeteren en zo dichterbij de wereldtop te komen.

Overall ben ik best tevreden hoe het EK is verlopen en ben ik heel blij dat ik het EK nog heb kunnen varen en daar veel ervaring heb op gedaan.

 

Sinds 9 augustus ben ik al in Porto om me voor te bereiden op het WK. We zijn hier met het hele team al zo vroeg omdat niemand hier nog geweest is. Tijdens zo’n lange periode in het buitenland is het team verspreid over meerdere appartementen zodat je wat meer rust hebt. Ik zit samen met nog 3 team maatjes: Cas van Dongen, Daniel Bramervear en Robin Becker. Ook nu zitten we niet heel ver van de haven maar gaan we echt als Nederlanders op de fiets racend door de stad naar de haven. Wel een beetje een uitdaging elke dag omdat ze hier niet zo gewend zijn aan fietsers maar dat zet je direct op scherp voor de dag ;)

 

De eerste 8 dagen stonden in het teken van de locatie analyseren en de manier van zeilen te ontdekken op deze plek. Dit heeft alles te maken met de grote golven die hier kunnen ontstaan en de verschillende wind patronen per dag. Dit allemaal schrijven we op en kunnen we dan tijdens het WK gebruiken. Gedurende het einde van dit kamp komen er steeds meer buitenlanders aan om zich voor te bereiden. Leuk is om steeds weer je zeil vrienden ergens te zien over de wereld.

 

Na de 18e had ik 5 dagen vrij. Ik heb er voor gekozen om hier te blijven omdat ik dan niet zo veel hoef te reizen en zodat ik de stad een beetje kan ontdekken. Maar vooral netflix was mijn grote vriend deze dagen. Ik was toch erg moe en heb 3 dagen echt gerust en bij gegeten. De andere 2 dagen hebben we Porto verkend en zijn we een dag naar Nazare geweest. Dit is het surf oord van Europa, alleen viel het precies op de dag dat wij er waren een beetje tegen maar nog steeds was het heel mooi om te zien.

 

Vanaf de 25e was het weer tijd om te trainen. Nu in de vaste teams die het WK gaan varen. Ik vaar dit WK met Robin Becker en heb er veel vertrouwen in dat we samen kunnen laten zien wat we kunnen. Gister hebben we alles gemeten en zijn we er helemaal klaar voor. Tijdens zo’n meting word je boot gewogen en de rest gecheckt en gelabeld zodat je niks kan wisselen gedurende het WK. Vandaag de dag voor het WK ga ik nog even naar de haven om de laatste dingen te checken en zijn we van plan om nog een korte rondje te zeilen. Morgen gaat het dan echt los en ik heb er super veel zin in om het wedstrijd seizoen goed af te sluiten!

Volg mij via mijn eigen kanalen en hieronder de link van de site van het WK!

 

http://49er.org/event/2017-world-championship/

 

 

‘’Alleen sta je sterk, maar samen sta je sterker’’

 

 

Wedstrijden in Kiel en trainen in Scheveningen

 

Kieler Woche Regatta – Kiel Duitsland (van 21 t/m 25 juni)

“Tijdens de Kieler Woche had ik helaas last van mijn onderrug, waardoor de voorbereiding niet perfect was. Ik heb minder lange dagen op het water kunnen maken, omdat ik goed naar mijn lichaam moest luisteren. Door veel te stretchen en oefeningen te doen, kon ik toch meedoen met de wedstrijden.

 

De Kieler Woche begon heel erg goed! Tijdens de eerste wedstrijden lagen (mijn maat) Pim van Vugt en ik lang 1e en ook tijdens de 2e wedstrijd zaten we er goed bij, terwijl de omstandigheden bij de kant heel erg moeilijk waren. De 3e wedstrijd van de dag misten we het overzicht en waren we iets minder.

Onweer en leermomenten

We begonnen erg enthousiast aan dag 2, wat tevens de laatste kwalificatiewedstrijd was voor de indeling van goud en zilver. Het weer begon ons helaas parten te spelen: we hebben lang moeten wachten tot de onweer voorbij was. En op het water was het erg lastig door de vele buien die overkwamen. De eerste wedstrijd waren we scherp en zaten we er goed bij, maar tijdens de 2e wedstrijd veranderde dit compleet! De wind draaide veel en ging liggen door een onweersbui die dichtbij kwam. Hoewel we er goed bij lagen, konden we met een groep van 15 boten (van de 45), helaas niet finishen vanwege de tijdslimiet. Dat leverde maximale punten op die we van het puntentotaal moesten af halen. Hierdoor hebben wij op 2 punten na het goud niet gehaald. Ook dit hoort helaas bij onze sport, maar ik heb er wel veel van geleerd. Dag 3 en 4 stonden daarom in het teken van veel leren en wat dingen proberen, omdat we niet meer voor de prijzen konden gaan. Zo hebben we deze week toch goed kunnen afsluiten en waren er goede leermomenten. Die lessen neem ik weer mee naar het Europese kampioenschap in Kiel (30 juli t/m 4 augustus). 

 

 

Trainen in Scheveningen

Op dit moment ben ik 3 weken lang in Scheveningen. Dit betekent volle dagen om zo veel mogelijk uren te maken, zowel op het water als in de gym.

 

Een gemiddelde dag ziet er als volgt uit: om 8:00 ben ik in de haven om mijn boot in orde te maken. Dan hebben we een meeting met het Nederlandse team en onze trainingspartners uit Amerika en Canada. Tijdens zo’n meeting wordt altijd heel open en eerlijk gepraat over wat we gaan doen en wat we willen leren. We doen dan 1 of 2 sessies op het water van gemiddeld 3 á 4 uur. Bij terugkomst op de kant worden alle bootjes weer gecheckt en verbeterd, zodat ze weer klaar staan voor de volgende dag. We evalueren de dag en steken wat van elkaar op door onze ervaringen te delen. Daarna ga ik nog het krachthok in om sterker te worden, maar ook om in gewicht aan te komen. Voor deze boot is een ideaal team gewicht van 160-162 kg en houdt in dat ik boven de 80kg moet wegen. Gelukkig hoef ik nog maar de één kilo, maar er wordt zeker niet er minder hard getraind. Gedurende zo’n dag ben ik dus de hele tijd aan het eten en drinken om mijn energiepeil hoog te houden en ervoor te zorgen dat ik gemiddeld zo’n 4000 Kcal binnenkrijg. Dit doen we dan 6 dagen per week, met daarna 1 vrije dag.

 

The European Championschip Regatta in Kiel

Mijn verwachtingen voor het Europees kampioenschap van 30 juli t/m 4 augustus in Kiel zijn positief. Met zo’n Europees kampioenschap doen er meer dan 100 boten mee. Dit zijn ongeveer 30 verschillende landen. Al deze mannen zijn gemiddeld een stukje ouder en hebben iets meer ervaring. Maar met de laatste trainingen in Scheveningen en de ervaring van Kiel nog vers in ‘t geheugen ga ik met een positief gevoel the European Championschip Regatta tegemoet.”

 

Wilt u via livestream de regatta volgen? Kijk dan op
http://49er.org/event/2017-european-championship/